2 Korinthiërs
1-8 De genade van het geven 9-15 Iedereen evenveel 16-24 Diakenen
De genade van het geven

1Maar wij maken u bekend, broeders, de genade van God die in de gemeenten van Macedonië gegeven is, 2dat onder veel beproeving van verdrukking de overvloed van hun blijdschap en hun diepe armoede overvloedig zijn geweest in de rijkdom van hun liefdadigheid. 3Want ik getuig dat zij naar vermogen en boven vermogen, 4uit eigen beweging, ons met veel aandrang smeekten om deze gunst en de gemeenschap in de dienst aan de heiligen. 5En het was niet zoals wij verwachtten, maar zij gaven zichzelf eerst aan de Heer en [daarna] aan ons door [de] wil van God, 6zodat wij Titus aanspoorden dat hij, zoals hij vroeger begonnen was, zo ook deze genade ook bij u zou voltooien. 7Maar zoals u in alles overvloedig bent: in geloof, woord, kennis, alle bereidwilligheid en in uw liefde tot ons, weest ook in deze genade overvloedig. 8Ik zeg dit niet bij wijze van bevel, maar vanwege de bereidwilligheid van anderen en om de echtheid van uw liefde te beproeven.

In 2 Korinthiërs 8-9 komt Paulus terug op een onderwerp dat hij al in zijn eerste brief heeft aangesneden (1Ko 16:1-21Wat nu de inzameling voor de heiligen betreft, doet ook u zoals ik verordend heb aan de gemeenten van Galatië.2Laat ieder van u op [de] eerste [dag] van [de] week bij zichzelf [iets] terzijde leggen en opsparen naardat hij welvaart heeft, opdat de inzamelingen niet pas gebeuren wanneer ik kom.). Het betreft de financiële ondersteuning van gelovigen die in armoede leven. Om het even duidelijk te zeggen: hij gaat het hebben over je portemonnee of je banksaldo. Het kan je geld gaan kosten als je je met deze hoofdstukken gaat bezighouden. Weet daarom goed waaraan je begint.

In het gedeelte dat je nu voor je hebt, zal Paulus je op een schitterende manier losmaken van je aardse bezittingen. Overigens behandelt hij dit thema zonder er zelf enig belang of voordeel bij te hebben. Hij vraagt namelijk niet voor zichzelf, maar voor de noodlijdende gelovigen in Judéa. Let er even op waarom het gaat: hij maakt jou los van je geld; dat is wat anders dan het omgekeerde, dat hij geld van jou los ziet te krijgen.

Hoe dat in zijn werk gaat, kun je leren uit de manier waarop hij de Korinthiërs hierover onderwijst. Hij zegt namelijk niet tegen hen dat ze ‘zoveel’ procent van hun inkomen moeten geven. Zo ging dat in het Oude Testament. Tien procent was de norm en iedereen wist waar hij aan toe was. In het Nieuwe Testament gaat het niet om het bedrag, maar om het motief, het waaróm van het geven en de gezindheid waarin gegeven wordt.

V1-21Maar wij maken u bekend, broeders, de genade van God die in de gemeenten van Macedonië gegeven is,2dat onder veel beproeving van verdrukking de overvloed van hun blijdschap en hun diepe armoede overvloedig zijn geweest in de rijkdom van hun liefdadigheid.. Je krijgt de indruk dat Korinthe een aantal welgestelde broeders en zusters rijk is. Toch zegt Paulus niet dat ze moeten geven omdat ze het zo goed hebben. Nee, hij stelt de gemeenten van Macedonië als voorbeeld. Dáár moeten ze eens naar kijken. Die gemeenten hadden alle reden om aan zichzelf te denken. Ze hadden het moeilijk, ze werden vervolgd. Daarbij komt, misschien wel als gevolg van de verdrukking, dat ze in diepe armoede leefden. Toch dachten ze niet aan zichzelf. Te midden van de moeiten was er een overvloed aan blijdschap in de Heer. Daardoor dachten ze aan anderen die in nood waren en ze waren dan ook overvloedig geweest in hun geven. Dat is, zoals Paulus het noemt, “genade van God”.

V3-43Want ik getuig dat zij naar vermogen en boven vermogen,4uit eigen beweging, ons met veel aandrang smeekten om deze gunst en de gemeenschap in de dienst aan de heiligen.. Die genade had hen ertoe gebracht uit eigen beweging te geven. Er is hier geen sprake van een bevel of een gebod. Integendeel. Je leest van deze gelovigen in Macedonië dat ze Paulus smeekten om te mógen geven. Hoe zijn ze daartoe gekomen? Zoiets kun je alleen aantreffen bij gelovigen die door en door beseffen dat zij een familieband met elkaar hebben. Het gaat om broers en zussen in het geloof, die allen hetzelfde nieuwe leven, allen dezelfde Vader, allen dezelfde Heer en allen dezelfde Heilige Geest hebben. Ze wilden graag delen in een dienst die aan andere heiligen werd verricht. Dienst is niet alleen ‘dienen met het Woord’, maar ook door de daad.

Paulus kan van hen getuigen dat ze hebben gegeven zoveel als ze konden, ja, dat ze meer hebben gegeven dan ze eigenlijk konden geven. Daartoe zijn ze gekomen omdat geven voor hen een ‘gunst’ was. Geven is een voorrecht en geen plicht. Wie dit zo ziet, hangt niet aan zijn geld. De Heer Jezus heeft Zelf gezegd dat je gelukkiger wordt van geven dan van ontvangen (Hd 20:3535In alles heb ik u getoond, dat men door zo te arbeiden zich de zwakken moet aantrekken en de woorden van de Heer Jezus in herinnering moet houden, dat Hijzelf heeft gezegd: Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen.). Wat de Macedoniërs gaven, ging zelfs de verwachtingen van Paulus te boven.

V55En het was niet zoals wij verwachtten, maar zij gaven zichzelf eerst aan de Heer en [daarna] aan ons door [de] wil van God,. Welk geheim steekt er achter zo’n vrijgevigheid? Dat lees je in vers 55En het was niet zoals wij verwachtten, maar zij gaven zichzelf eerst aan de Heer en [daarna] aan ons door [de] wil van God,. Zij gaven eerst zichzelf aan de Heer. Wie zichzelf eerst in volle overgave aan de Heer geeft, heeft er geen moeite meer mee om zijn aardse bezittingen aan anderen te geven. Je raakt dan helemaal vol van Wie de Heer is en je vertrouwt Hem dat Hij kan voorzien in alles wat je nodig hebt. Heeft Hij het niet in Psalm 50 gezegd: “Van Mij is de wereld en al wat zij bevat” (Ps 50:12b12Als Ik honger had, Ik zou het u niet zeggen;
want van Mij is de wereld en al wat zij bevat.
)
? Iemand zei eens tegen mij: ‘Je kunt blijven doorgaan met geven, want je kunt God nooit leeg geven.’ Hij bedoelde daarmee dat je kunt blijven weggeven wat je van God krijgt, want Gods bron raakt nooit uitgeput.

Het is de wil van God dat jij eerst jezelf weggeeft aan de Heer. Vervolgens lees je van de Macedoniërs dat zij zichzelf aan Paulus gaven. Dat wil zeggen dat zij volledig instemden met wat Paulus hun hier als voorbeeld voorleeft en als vermaning voorhoudt. Dat is ook belangrijk. Geef je ook over aan ‘Paulus’. Daarmee bedoel ik: Lees zijn brieven in de Bijbel en neem het onderwijs dat hij daarin geeft ter harte. Dat is ook wat God wil.

V66zodat wij Titus aanspoorden dat hij, zoals hij vroeger begonnen was, zo ook deze genade ook bij u zou voltooien.. Met dit voorbeeld voor ogen is Titus aangespoord om naar Korinthe te gaan en het geld in ontvangst te nemen dat ze op grond van zijn eerste brief opzij hadden gelegd (1Ko 16:22Laat ieder van u op [de] eerste [dag] van [de] week bij zichzelf [iets] terzijde leggen en opsparen naardat hij welvaart heeft, opdat de inzamelingen niet pas gebeuren wanneer ik kom.). Hiermee zullen zij ook deel krijgen aan de genade van het geven. Je kunt aan alles merken dat het geen geldklopperij is. Het is Paulus erom te doen dat ze met hun geld op een juiste, christelijke wijze zouden omgaan.

V77Maar zoals u in alles overvloedig bent: in geloof, woord, kennis, alle bereidwilligheid en in uw liefde tot ons, weest ook in deze genade overvloedig.. Hij wijst hen nog eens op de overvloed van geestelijke zegeningen die ze bezitten: “geloof, woord, kennis”. Woord en kennis heeft hij in 1 Korinthiërs 1 ook genoemd (1Ko 1:4-54Ik dank mijn God altijd over u, vanwege de genade van God die u gegeven is in Christus Jezus,5dat u in alles rijk geworden bent in Hem: in alle woord en alle kennis,). Toen heeft hij moeten zeggen dat ze die op een vleselijke manier gebruikten. Nu kan hij er positief over spreken en er ook nog iets aan toevoegen. Hij kan vol blijdschap spreken over “alle bereidwilligheid” die ze hebben getoond en hun “liefde” tot hem. Hun bereidwilligheid hebben ze getoond door te luisteren naar wat hij in zijn eerste brief heeft geschreven. Daarmee hebben ze tegelijk hun liefde voor hem laten zien.

Geloof, woord en kennis zijn nu niet langer zaken waarmee ze alleen maar te koop lopen. Er is een gezonde basis aanwezig om deze dingen te beleven zoals ze bedoeld zijn. Hun vertrouwen op God (geloof), hun spreken daarover (woord) en wat ze van God weten (kennis), is in hun leven te zien. Nu mogen ze aan dit alles nog iets toevoegen: ze mogen overvloedig geven, waarvoor hier weer het woord “genade” wordt gebruikt.

Je komt dit woord al voor de vierde keer tegen, na vers 11Maar wij maken u bekend, broeders, de genade van God die in de gemeenten van Macedonië gegeven is,, vers 44uit eigen beweging, ons met veel aandrang smeekten om deze gunst en de gemeenschap in de dienst aan de heiligen. – waar het met “gunst” is vertaald – en vers 66zodat wij Titus aanspoorden dat hij, zoals hij vroeger begonnen was, zo ook deze genade ook bij u zou voltooien.. Hierna komt het nog vier keer voor (verzen 9,199Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus, dat Hij, terwijl Hij rijk was, ter wille van u arm is geworden, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden.19en [dit] niet alleen, maar hij is ook door de gemeenten gekozen als onze reisgenoot met deze genade, die door ons bediend wordt tot heerlijkheid van de Heer <Zelf> en [als bewijs] van onze bereidheid,; 2Ko 9:8,148En God is machtig alle genade overvloedig te doen zijn jegens u, opdat u in alles, altijd in bezit van al het nodige, overvloedig bent tot alle goed werk,14en door hun gebed voor u, daar zij naar u verlangen wegens de uitnemende genade van God over u.), in totaal acht keer.

V88Ik zeg dit niet bij wijze van bevel, maar vanwege de bereidwilligheid van anderen en om de echtheid van uw liefde te beproeven.. Om elk misverstand uit te sluiten benadrukt Paulus dat hij geen bevel geeft. Hij heeft over de bereidwilligheid van anderen – dat zijn de Macedoniërs – geschreven, om de Korinthiërs gewillig te maken zich op dezelfde wijze te laten kennen. Zo werkt dat nog steeds. Goed voorbeeld doet goed volgen. Je mag je door het goede voorbeeld van anderen laten stimuleren om op dezelfde wijze te handelen. Het gaat, nog eens gezegd, niet om de grootte van het bedrag, maar om het motief van het geven.

Voor de Korinthiërs komt daar nog een aspect bij, namelijk van het beproeven van de liefde. Johannes schrijft in zijn eerste brief: “Wie nu aardse goederen heeft en zijn broeder gebrek ziet lijden en zijn hart voor hem sluit, hoe blijft de liefde van God in hem?” (1Jh 3:1717Wie nu aardse goederen heeft en zijn broeder gebrek ziet lijden en zijn hart voor hem sluit, hoe blijft de liefde van God in hem?). Johannes zegt het sterk: als iemand ziet dat zijn broeder of zuster iets nodig heeft en daar niets aan doet, terwijl hij het wel kan, is zo iemand niet eens een gelovige. De liefde van God woont niet in zo iemand.

Jouw broederliefde wordt het best getest als er een beroep wordt gedaan op je portemonnee of je banksaldo. Paulus zegt hier als het ware: ‘Laat maar eens zien of je liefde voor je arme broeder echt is, door hem te geven of aan hem over te maken wat je kunt.’ Dit aspect van de beproeving van de liefde mag je gerust op jezelf betrekken.

Lees nog eens 2 Korinthiërs 8:1-8.

Verwerking: Wat zegt het voorbeeld van de Macedoniërs jou?


Iedereen evenveel

9Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus, dat Hij, terwijl Hij rijk was, ter wille van u arm is geworden, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden. 10En ik geef in deze [mijn] mening; want dit is nuttig voor u, die niet alleen met het doen, maar ook met het willen een jaar geleden bent begonnen. 11Maar voltooit nu ook het doen, opdat, zoals de bereidheid tot het willen er was, zo ook het voltooien mag zijn naar wat u hebt. 12Want als de bereidheid aanwezig is, is men aangenaam naar wat men heeft, niet naar wat men niet heeft. 13Want het is niet opdat anderen verlichting hebben en u verdrukking, 14maar naar gelijkheid; in de tegenwoordige tijd [diene] uw overvloed voor hun gebrek, opdat ook hun overvloed dient voor uw gebrek, zodat er gelijkheid is, 15zoals geschreven staat: ‘Hij die veel [verzameld had], had geen overmaat, en die weinig [verzameld had], had geen gebrek’.

V99Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus, dat Hij, terwijl Hij rijk was, ter wille van u arm is geworden, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden.. Dit vers is weer zo’n ijzersterk bewijs van het feit dat Paulus, en trouwens ook andere bijbelschrijvers, telkens bij de meest praktische onderwerpen het voorbeeld van de Heer Jezus naar voren brengt. Met het voorbeeld van de Macedoniërs heeft hij de Korinthiërs in de vorige verzen al aangesproken, maar het voorbeeld van de Heer Jezus dat nu komt, slaat natuurlijk alles.

Jij kent toch ook de genade van de Heer Jezus Christus? De Heer Jezus wordt hier met Zijn volle naam genoemd. Alle heerlijkheid van Zijn Persoon komt in dit vers tot uiting, zomaar midden in een gedeelte dat gaat over geven. Er zijn veel vrijgevige mensen geweest, maar nooit heeft iemand zoveel gegeven als de Heer Jezus.

Hij was rijk. Hoe rijk? Hij is de Schepper van hemel en aarde. Alles wat je om je heen ziet, is van Hem. Van Hem is “de wereld en al wat zij bevat” (Ps 50:12b12Als Ik honger had, Ik zou het u niet zeggen;
want van Mij is de wereld en al wat zij bevat.
)
. In de hemel dienen talloze engelen Hem. Op Zijn bevel doen ze wat hun opgedragen wordt (Ps 103:2020Loof de HEERE, [u,] Zijn engelen,
sterke helden, die Zijn woord uitvoeren,
gehoorzaam aan het woord dat Hij spreekt.
)
. Zijn wijsheid is niet te doorgronden, “al de schatten van de wijsheid en kennis zijn in Hem verborgen” (Ko 2:33in Wie al de schatten van de wijsheid en kennis verborgen zijn.). Hij houdt alles in stand door Zijn woord (Hb 1:33Deze, Die [de] uitstraling is van Zijn heerlijkheid en [de] afdruk van Zijn wezen en Die alle dingen draagt door het woord van Zijn kracht, is, nadat Hij <door Zichzelf> [de] reiniging van de zonden tot stand heeft gebracht, gaan zitten aan [de] rechterhand van de Majesteit in [de] hoge,). Wie zou ooit kunnen uitrekenen hoe rijk de Heer Jezus was?

Van al die rijkdom heeft Hij afstand gedaan toen Hij als een arme Baby op aarde geboren werd. Hij werd in lappen gewikkeld en in een voederbak voor dieren gelegd. Van Zijn rijkdom en wijsheid was toen niets te zien – terwijl Hij toch God de Zoon blééf, in het volle bezit van alle Goddelijke rijkdom. Hij is opgegroeid in het meest verachte deel van Israël, in Nazareth, waarvan gezegd werd: “Kan uit Nazareth iets goeds zijn?” (Jh 1:4747En Nathanaël zei tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zei tot hem: Kom en zie.). Toen Hij door Israël trok, had Hij “geen [plaats] waar Hij Zijn hoofd kon neerleggen” (Mt 8:2020En Jezus zei tot hem: De vossen hebben holen en de vogels van de hemel nesten; maar de Zoon des mensen heeft geen [plaats] waar Hij Zijn hoofd kan neerleggen.). Geld bezat Hij niet. Om de tempelbelasting te betalen moest een vis het benodigde bedrag leveren (Mt 17:24-2724Toen zij nu in Kapernaüm gekomen waren, kwamen de ontvangers van de didrachmen naar Petrus toe en zeiden: Betaalt Uw meester <de> didrachmen niet? Hij zei: Jawel.25En toen hij in het huis was gekomen, was Jezus hem vóór en zei: Wat denk je, Simon, van wie heffen de koningen van de aarde tol of belasting: van hun zonen of van de vreemden?26Toen hij nu zei: Van de vreemden, zei Jezus tot hem: Dan zijn de zonen vrij.27Opdat wij hun echter geen aanstoot geven, ga naar zee, werp een vishaak uit en neem de eerste vis die bovenkomt, en als je zijn bek opendoet, zul je een stater vinden; neem die en geef hem hun voor Mij en jou.). Wanneer Hij een boot of een ezel nodig had, moest Hij die lenen (Lk 5:33Hij nu ging aan boord van een van de schepen, dat van Simon was, en vroeg hem iets van het land af uit te varen; en terwijl Hij zat, leerde Hij de menigten vanuit het schip.; Mt 21:2-32Gaat naar het dorp dat tegenover u ligt, en terstond zult u een ezelin gebonden vinden en een veulen bij haar; maakt ze los en brengt ze Mij.3En als iemand u iets zegt, dan moet u zeggen: De Heer heeft ze nodig, en terstond zal hij ze zenden.).

Bij het kruis dobbelden de soldaten om Zijn bezittingen. Alles wat Hij bezat, waren een paar kledingstukken en die waren Hem waarschijnlijk nog gegeven door een enkele vrouwen (Jh 19:23-2423Toen dan de soldaten Jezus hadden gekruisigd, namen zij Zijn kleren en maakten er vier delen van, voor elke soldaat een deel, en het onderkleed. Het onderkleed nu was zonder naad, van boven af in zijn geheel geweven.24Zij dan zeiden tot elkaar: Laten wij dit niet scheuren, maar erom loten van wie dit zal zijn; opdat de Schrift vervuld werd die zegt: ‘Zij hebben Mijn kleren onder elkaar verdeeld en over Mijn kleding hebben zij het lot geworpen’. De soldaten dan hebben dit gedaan;; Lk 8:2-32en enige vrouwen die van boze geesten en ziekten waren genezen: Maria, Magdalena geheten, van wie zeven demonen waren uitgegaan,3en Johanna, [de] vrouw van Chusas, zaakwaarnemer van Herodes, en Susanna, en vele anderen, die hen dienden met hun bezittingen.). Zelfs het graf waarin Hij gelegd werd, was van een ander: “Jozef nam het lichaam … en legde het in zijn nieuwe graf” (Mt 27:59-60a59En Jozef nam het lichaam, wikkelde het in een rein stuk linnen60en legde het in zijn nieuwe graf, dat hij in de rots had uitgehouwen; en na een grote steen voor de ingang van het graf gewenteld te hebben ging hij weg.). Wat een armoede!

Je zou nog kunnen denken dat de Heer Jezus toch wel vrienden heeft gehad, mensen die Zijn armoede draaglijk konden maken. Maar toen het er werkelijk op aankwam, hebben die vrienden Hem in de steek gelaten (Mk 14:5050En zij verlieten Hem en vluchtten allen.).

Het laatste wat Hem nog overbleef, en wat ieder mens overblijft, was God. En nu komt de ware en vreselijke armoede van de Heer Jezus echt goed aan het licht: ook God heeft Hem verlaten. Door de ‘gewone’ armoede van de Heer Jezus konden wij niet rijk worden. Wij konden alleen rijk worden door wat Hij meemaakte in de drie duistere uren op het kruis. Daar vind je het dieptepunt van Zijn armoede en de diepste bitterheid omdat Hij toen door Zijn God werd verlaten. Daar werd Hij tot zonde gemaakt en droeg Hij jouw zonden in Zijn lichaam op het hout. God Zelf keerde Zich daar tegen Hem en oordeelde Hem.

Waarom heeft de Heer Jezus die enorme armoede willen meemaken? Het staat er in ons gedeelte achter. Het was “ter wille van u, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden.” Hij deed het allemaal voor jou, die zo ongelooflijk arm was, arm door de zonde. En nu ben je zo rijk geworden: je bent “gezegend … met alle geestelijke zegening in de hemelse [gewesten]” (Ef 1:33Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegening in de hemelse [gewesten] in Christus,); je bent een van de “erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus” (Rm 8:1717En zijn wij kinderen, dan ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus, als wij inderdaad met [Hem] lijden, opdat wij ook met [Hem] verheerlijkt worden.); je hebt een plaats in het Vaderhuis (Jh 14:1-31Laat uw hart niet ontroerd worden. U gelooft in God, gelooft ook in Mij.2In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen; als het niet zo was, zou Ik het u hebben gezegd, <want> Ik ga heen om u plaats te bereiden.3En als Ik ben heengegaan en u plaats heb bereid, kom Ik weer en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.). Je zou het eens voor jezelf moeten nagaan wat je allemaal hebt gekregen op grond van de armoede van de Heer Jezus. Dan besef je: ‘Wat ben ik ontzettend rijk geworden!’ Kan het tegen die achtergrond nog moeilijk zijn om iets van je materiële rijkdom weg te geven? Nee toch?

V10-1210En ik geef in deze [mijn] mening; want dit is nuttig voor u, die niet alleen met het doen, maar ook met het willen een jaar geleden bent begonnen.11Maar voltooit nu ook het doen, opdat, zoals de bereidheid tot het willen er was, zo ook het voltooien mag zijn naar wat u hebt.12Want als de bereidheid aanwezig is, is men aangenaam naar wat men heeft, niet naar wat men niet heeft.. Paulus noemt het ‘nuttig’ voor de Korinthiërs om hun op deze wijze zijn mening te geven. En het is ook nuttig voor jou. De Korinthiërs hadden al een jaar geleden een begin gemaakt met iets te doen voor hun arme broeders en zusters in Judéa. Het was niet alleen een daad, het was ook iets wat ze hadden gewild, hun hart was erbij betrokken. Je kunt iets geven zonder dat je weet waarom en waarvoor je het doet. Zo was het niet bij de Korinthiërs geweest. Er is wel iets anders: ze moeten hun werk afmaken.

Je kunt je voornemen om geregeld een bepaald bedrag opzij te leggen voor het werk van de Heer of voor iemand die in nood zit. Je kunt daar een goed begin mee maken, maar na verloop van tijd kan er verslapping optreden. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Eerst ben je diep onder de indruk van een bepaalde nood. Na een poosje is dat al wat minder en op den duur laat je je bijdrage vervallen. Daarom moet je herinnerd worden aan je oorspronkelijke voornemen en het goede begin dat je hebt gemaakt.

Het gaat daarbij om ‘wat je hebt’. Als je bereid bent te geven naar de mogelijkheden die je bezit, ben je aangenaam. Aangenaam wil zeggen dat je bijdrage met vreugde wordt aangenomen. Deze vreugde is er bij God en bij hen die je bijdrage krijgen.

V1313Want het is niet opdat anderen verlichting hebben en u verdrukking,. In dit gedeelte wordt niet gevraagd dat je meer geeft dan je hebt. Paulus is hier nuchter over. Het is niet de bedoeling dat je zóveel geeft, dat anderen financieel uit de zorgen komen, terwijl jijzelf ondersteuning moet gaan vragen. Nee, het gaat om een gelijke verdeling van de bezittingen. Van jouw rijkdom mag je wat je niet nodig hebt, weggeven aan anderen die gebrek hebben aan de elementairste levensbehoeften. Dan komt er evenwicht.

Het moet bij ons als gelovigen anders gaan dan in de wereld. Een rechtvaardige verdeling tussen rijke en arme landen komt maar niet op gang omdat men steeds op eigen voordeel uit is. Men draait tonnen voedsel door om de prijzen op peil te houden, terwijl anderen van honger sterven.

V1414maar naar gelijkheid; in de tegenwoordige tijd [diene] uw overvloed voor hun gebrek, opdat ook hun overvloed dient voor uw gebrek, zodat er gelijkheid is,. Jouw overvloed mag dienen voor het gebrek van je medegelovigen. Je mag er dan op rekenen dat anderen zullen bijspringen in wat jij nodig hebt als jij eens gebrek lijdt. Zo werkt dat, heel gewoon, in de gemeente van God. Die gelijkheid is niet een soort communisme. Het communisme zegt: Alles wat van jou is, is ook van mij. In het communisme rekent men naar zichzelf toe ten koste van de ander. In de gemeente van God rekent men naar de ander toe ten koste van zichzelf: Alles wat van mij is, is ook van jou. Denk nog maar eens aan het voorbeeld van de Heer Jezus.

V1515zoals geschreven staat: ‘Hij die veel [verzameld had], had geen overmaat, en die weinig [verzameld had], had geen gebrek’.. Om dit beginsel van gelijkheid te onderstrepen wijst Paulus op het voorbeeld van het verzamelen van het manna door de Israëlieten in de woestijn (Ex 16:1818Zij maten het met de gomer. Wie veel had verzameld, had niets over, en hem die weinig had verzameld, ontbrak niets. Ieder had zóveel verzameld als hij eten [kon].). Elke morgen lag het manna als voedsel voor de dag voor het oprapen. Er waren Israëlieten die veel verzamelden en er waren er die minder verzamelden. Sommigen verzamelden meer dan ze op konden eten, terwijl anderen nog wel wat konden gebruiken. Wat deden ze? Wie meer verzameld had dan hij op kon eten, gaf het meerdere weg aan wie te weinig had. Er werd gedeeld.

Ik denk dat er niet gedeeld werd met luie Israëlieten. Ook voor de tijd waarin wij leven, geldt: “Als iemand niet wil werken, zal hij ook niet eten” (2Th 3:1010Immers, toen wij bij u waren, hebben wij u dit bevolen: Als iemand niet wil werken, zal hij ook niet eten.). Maar als iemand er niets aan kon doen dat hij niet meer had kunnen verzamelen, bijvoorbeeld door ziekte of ouderdom, dan werd er gedeeld. Trouwens wat moest degene die zoveel verzameld had anders met het meerdere doen? Hij kon het toch niet bewaren tot de volgende dag, want dan zaten de wormen erin.

Kijk zo maar eens tegen de overvloed aan die je hebt. Zo gezien, is het een betere besteding om van je overvloed wat weg te geven, dan het uit te geven aan waardeloze dingen waaraan je op termijn toch niets meer hebt.

Lees nog eens 2 Korinthiërs 8:9-15.

Verwerking: Werk jij ook mee aan ‘gelijkheid’?


Diakenen

16Maar God zij dank, die dezelfde bereidwilligheid voor u in het hart van Titus heeft gegeven, 17want hij heeft de aansporing wel ontvangen, maar zeer bereidwillig is hij uit eigen beweging naar u toe gereisd. 18En wij hebben ook de broeder met hem meegezonden, wiens lof in het evangelie in al de gemeenten [verbreid] is; 19en [dit] niet alleen, maar hij is ook door de gemeenten gekozen als onze reisgenoot met deze genade, die door ons bediend wordt tot heerlijkheid van de Heer <Zelf> en [als bewijs] van onze bereidheid, 20zodat wij dit voorkomen, dat iemand ons verdacht maakt bij deze overvloed die door ons bediend wordt; 21want wij behartigen wat eerlijk is, niet alleen voor [de] Heer, maar ook voor [de] mensen. 22En wij hebben met hen onze broeder meegezonden, die wij in vele dingen dikwijls beproefd hebben, dat hij bereidwillig is, en die nu nog veel bereidwilliger is door [zijn] grote vertrouwen in u. 23Enerzijds wat Titus betreft, hij is mijn deelgenoot en medearbeider bij u; anderzijds onze broeders, zij zijn gezanten van [de] gemeenten, Christus’ heerlijkheid. 24Toont hun dan tegenover de gemeenten het bewijs van uw liefde en van onze roem over u.

Na alles wat Paulus over het geven heeft gezegd, is er nu een belangrijke vraag te beantwoorden. Die vraag is: Wie zijn de mensen die ervoor zorgen dat het geld – en wel alle geld en niet een gedeelte – op de bestemde plaats terechtkomt? Het is terecht dat naar hun betrouwbaarheid gekeken wordt. Als je (veel) geld gegeven hebt, zal het je zeker niet onverschillig laten of het de plaats van bestemming bereikt.

De personen die de giften van de Korinthiërs komen ophalen en meenemen naar Jeruzalem, worden door Paulus aan hen voorgesteld. Hij doet dat om niet de schijn op zich te laden dat hij op eigen voordeel uit is. Hij doet dat ook om aan de Korinthiërs te laten zien dat er zorgvuldig met hun geld wordt omgegaan. Het is een verantwoording die hij graag op zich neemt. Deze vorm van controle is nodig, ook vandaag de dag nog.

In de gemeente van God wordt nog steeds geld ingezameld, meestal op de eerste dag van de week, de zondag (1Ko 16:22Laat ieder van u op [de] eerste [dag] van [de] week bij zichzelf [iets] terzijde leggen en opsparen naardat hij welvaart heeft, opdat de inzamelingen niet pas gebeuren wanneer ik kom.). Door de gemeente zijn broeders aangewezen die zorg dragen voor het ingezamelde geld. Zij worden wel ‘diakenen’ genoemd. Dit moet altijd meer dan één broeder zijn. Wanneer alle geld in handen van één broeder is, is het gevaar van misbruik veel groter dan wanneer twee of drie broeders zich ermee bezighouden.

Er hoeft helemaal geen opzet in het spel te zijn. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat de beherende broeder even geld nodig heeft voor een privéaankoop. Hij heeft het geld niet in huis en op dit moment ook niet op de bank. Wat hij wel in huis heeft, is de opbrengst van de collecte van afgelopen zondag. Hij leent het even, natuurlijk met de bedoeling het weer aan te zuiveren. Door onvoorziene omstandigheden wordt dat uitgesteld. Intussen doen zich financiële problemen voor. Je begrijpt wel hoe zoiets kan ontaarden in misbruik van de positie waarin een alleen beherende broeder verkeert. Daarom zal iedere broeder die voor dit werk is gevraagd, het op prijs stellen dat samen met anderen te doen en door weer anderen gecontroleerd te worden.

V16-1716Maar God zij dank, die dezelfde bereidwilligheid voor u in het hart van Titus heeft gegeven,17want hij heeft de aansporing wel ontvangen, maar zeer bereidwillig is hij uit eigen beweging naar u toe gereisd.. Wat zijn het voor broeders die zo’n dienst kunnen doen? Er worden in dit gedeelte drie broeders aan je voorgesteld. De eerste is Titus. Van hem kun je het volgende leren. Titus voelt zich met de gelovigen in Korinthe verbonden. In vers 66zodat wij Titus aanspoorden dat hij, zoals hij vroeger begonnen was, zo ook deze genade ook bij u zou voltooien. heb je gelezen dat Paulus hem heeft aangespoord naar Korinthe te gaan. Hier lees je dat God het hem in zijn hart gegeven heeft, zodat hij in feite de aansporing van Paulus niet eens nodig had.

Paulus legt hiermee de nadruk op het feit dat Titus niet een soort boodschappenjongen van hem was, alsof hij Titus had beïnvloed om te gaan, maar dat Titus uit eigen beweging is gegaan. Ze kunnen Paulus er niet van beschuldigen dat hij door middel van Titus op een slinkse manier op eigen voordeel uit is.

V18-1918En wij hebben ook de broeder met hem meegezonden, wiens lof in het evangelie in al de gemeenten [verbreid] is;19en [dit] niet alleen, maar hij is ook door de gemeenten gekozen als onze reisgenoot met deze genade, die door ons bediend wordt tot heerlijkheid van de Heer <Zelf> en [als bewijs] van onze bereidheid,. Dan wordt er nog een broeder genoemd. Paulus noemt niet zijn naam, maar wel zijn kwaliteiten. Hieruit kun je leren dat een broeder die verantwoordelijkheid draagt voor het geld van de gelovigen, iemand moet zijn met een goede reputatie. In Handelingen 6 en in 1 Timotheüs 3 wordt ook over de kwaliteiten gesproken die zulke broeders moeten hebben (Hd 6:33Ziet nu uit, broeders, naar zeven mannen uit u, met een [goed] getuigenis, vol van [de] Geest en van wijsheid, die wij over deze taak zullen stellen.; 1Tm 3:8-138Dienaars [moeten] eveneens eerbaar zijn, niet tweetongig, niet aan wijn verslaafd, niet op schandelijke winst uit,9de verborgenheid van het geloof vasthoudend in een rein geweten.10En laten dezen ook eerst beproefd worden, [en] als zij onstraffelijk zijn daarna dienen.11[Hun] vrouwen [moeten] eveneens eerbaar zijn, niet kwaadsprekend, nuchter, in alles trouw.12Laten dienaars mannen van één vrouw zijn en hun kinderen en hun eigen huizen goed besturen.13Want zij die goed gediend hebben, verwerven zich een goede positie en veel vrijmoedigheid in [het] geloof dat in Christus Jezus is.).

Deze broeder (vers 1818En wij hebben ook de broeder met hem meegezonden, wiens lof in het evangelie in al de gemeenten [verbreid] is;) is iemand van wie Paulus een goed getuigenis geeft. Het is iemand die zijn sporen in het evangelie heeft verdiend. Overal weten ze ervan dat zijn hart uitgaat naar verloren mensen en dat hij hen opzoekt in hun ellende om hen met de genade van God bekend te maken. Zo iemand kan door de gemeenten worden gekozen om een ander soort genade in een ander soort ellende te brengen. Geven wordt in vers 1919en [dit] niet alleen, maar hij is ook door de gemeenten gekozen als onze reisgenoot met deze genade, die door ons bediend wordt tot heerlijkheid van de Heer <Zelf> en [als bewijs] van onze bereidheid, opnieuw ‘genade’ genoemd. Het is bedoeld voor de materiële ellende waarin de gelovigen in Jeruzalem verkeren. Deze broeder zal ook meereizen.

V2020zodat wij dit voorkomen, dat iemand ons verdacht maakt bij deze overvloed die door ons bediend wordt;. Daardoor wordt eens te meer duidelijk dat het Paulus in deze dienst alleen gaat om de heerlijkheid van de Heer. Daar is Paulus altijd op uit, in welke dienst hij ook bezig is. Dat is iets wat jou ook altijd voor ogen mag staan in alles wat je doet. Ook wordt door het meenemen van deze broeder duidelijk dat Paulus alles doet om te voorkomen dat hij verdacht gemaakt kan worden als hij met zoveel geld op pad gaat.

V2121want wij behartigen wat eerlijk is, niet alleen voor [de] Heer, maar ook voor [de] mensen.. Hij is er niet alleen op uit om eerlijk te zijn tegenover de Heer, maar ook tegenover de mensen. Hij weet wel dat de Heer hem door en door kent en dat hij niets voor Hem kan verbergen. Zo leeft hij ook.

Eerlijk zijn voor de Heer helpt je in het doen van goede keuzes. Maar er is meer: je hebt ook te maken met mensen om je heen. Paulus is niet zo hoogmoedig, dat hij zegt: ‘Ik heb alleen met de Heer te maken, de Heer weet wel hoe ik ben en verder heb ik met niemand iets te maken.’ Nee, hij houdt bewust rekening met wat mensen van hem zouden kunnen denken. Hij doet er alles aan om naar alle mensen toe eerlijk over te komen en het ook te zijn. Je zult natuurlijk altijd mensen hebben die kwaad blijven denken en spreken, maar dat mag jou er niet van weerhouden om te doen wat je kunt om hun elk wapen uit handen te nemen waardoor zij jou van oneerlijkheid zouden kunnen beschuldigen.

V2222En wij hebben met hen onze broeder meegezonden, die wij in vele dingen dikwijls beproefd hebben, dat hij bereidwillig is, en die nu nog veel bereidwilliger is door [zijn] grote vertrouwen in u.. In dit vers wordt een derde broeder genoemd die meegaat om het geld op te halen. Dat is een broeder die “in vele dingen dikwijls beproefd” is geworden door de apostel. Hij is bereidwillig gebleken in allerlei opdrachten die hij heeft gekregen. Het is geen nieuweling, geen onervaren iemand die deze belangrijke opdracht krijgt. Ook vandaag is het goed als iemand, voordat hij verantwoordelijkheid in de financiële zaken van de gelovigen krijgt, bewezen heeft dat hij zo’n taak aan kan. Deze derde door Paulus genoemde broeder heeft nog meer zin gekregen in deze taak omdat hij er vertrouwen in heeft dat de Korinthiërs hem goed zullen ontvangen. Een opdracht kan veel gemakkelijker worden, als er positief op gereageerd wordt.

V2323Enerzijds wat Titus betreft, hij is mijn deelgenoot en medearbeider bij u; anderzijds onze broeders, zij zijn gezanten van [de] gemeenten, Christus’ heerlijkheid.. Hier noemt Paulus nog een keer de drie broeders die hij in de vorige verzen heeft voorgesteld en voegt er nog iets aan toe. Met Titus heeft hij een gemeenschappelijk aandeel in het werk onder de Korinthiërs. De twee andere broeders – zij worden eerder genoemd in de verzen 18,2218En wij hebben ook de broeder met hem meegezonden, wiens lof in het evangelie in al de gemeenten [verbreid] is;22En wij hebben met hen onze broeder meegezonden, die wij in vele dingen dikwijls beproefd hebben, dat hij bereidwillig is, en die nu nog veel bereidwilliger is door [zijn] grote vertrouwen in u. – komen namens de gemeenten en krijgen de bijzondere titel “Christus’ heerlijkheid”. Deze twee broeders stralen, in deze zo echt materiële dienst, de heerlijkheid van Christus uit. Dat geeft toch wel een grootse indruk van de waardering die deze dienst in de ogen van God heeft. Kan het dan voor de Korinthiërs nog moeilijk zijn deze drie broeders op een waardige wijze te ontvangen? Aan zulke mensen vertrouw je graag het opgespaarde geld toe.

V2424Toont hun dan tegenover de gemeenten het bewijs van uw liefde en van onze roem over u.. Paulus maakt de andere gemeenten tot toeschouwers van het gedrag van de Korinthiërs. Die andere gemeenten hebben al veel gegeven. De Korinthiërs kunnen daarbij toch niet achterblijven? Door hun bijdrage zullen ze het bewijs geven van hun liefde. Die liefde wordt tastbaar. Tevens zullen ze door het welwillend ontvangen van deze broeders Paulus niet in zijn hemd laten staan. Hij heeft immers tegenover andere gemeenten over hen geroemd? Stel je voor dat daarvan nu niets waar blijkt te zijn. Paulus rekent erop dat zij zullen reageren zoals hij verwacht. Geldt dit ook voor jou?

Lees nog eens 2 Korinthiërs 8:16-24.

Verwerking: Welke kwaliteiten moet een broeder bezitten om een taak als diaken te kunnen uitoefenen?


Lees verder